sabato 11 gennaio 2014

SAN MINIATO NEGLI “ANNALI” DI BERNARDO MARAGONE 05/07


05/07 [anno 1172] – Cristiano fa imprigionare i consoli di Pisa e Firenze.



[anno 1172] «A. D. MCLXXIII. Iam fatus Cristianus archiepiscopus, ipso die kal. Iulii, venit Pisas, et secundo die in magno Pisanorum parlamento cum consulibus Lucensium et Ianuensium eorumque sapientibus interfuit, et Florentinorum consules cum eorum sapientibus in eodem conventu magnifìce interfuerunt, quibus precepit ut pacem fìrmam inter se et eorum coadiutores tenerent; si aliquam offensam inter se facerent, infra xl dies precepit emendari, et illud idem Consules Pisanorum et Florentinorum, et Consules Lucensium et Ianuensium in eodem parlamento preceperunt et firmaverunt et dictus Cristianus mille homines per singulam civitatem pro pace firma tenenda iurare fecit, et duos homines per [colmiamo la lacuna del fo. 78 del cod. P col f. 99 del cod. 105 (A)] tener ferma la pace fece giurare et per ciascuna città elesse dua homini, e quali giurorno tutte le discordie che infra le dette città diffinire, et lui per sua sententia promisse terminare. Et per mantener ferma detta pace 100 soldati de migliori de Luchesi, e quali dicti Pisani tenevano in carcere prigioni, per comandamento di detto Christiano, furono mandati a Fiorenza et e' Luchesi 25 cavalieri et 50 pedoni 10 de pisani, che loro havevano in carcere, per commissione di esso Christiano mandorono a Pistoia. Fatti et finiti e sacramenti della detta pace, el predetto Christiano arcivescovo e' consoli delle dette città con alcuni savi comandò che al borgo di S. Genesio si dovessero trovare per componere la detta pace et udire la sua sententia. Et essendosi al detto borgo di S. Genesio radunati et della pace tractando, Christiano arcivescovo fraudolentemente et con inganno, sicondo che con e' Luchesi haveva cogitato, et di fare la pace et di rendere e prigioni et di dar loro il castello di Santo Miniato, per molti danari haveva promisso. Gualfredo di Ildebrando di Mele, consolo de Pisani, Sigieri Gualandi, Pietro di Albitone, Truffa già di Vernaccia, Guidone di Marignano et il figlolo di Vernagallo et il fìglolo di Buttaro, et Giovanni di Donato consolo de Fiorentini cum quatro savi 3 a di 4 di ogosto fece prigioni, et con catene di ferro li legò et li misse in carcere».

Bernardi Maragonis, Vetus Chronicon Pisanum, in F. Bonaini (a cura di), Delle Istorie Pisane libri XVI, «Archivio Storico Italiano», Serie I, Vol. VI, parte II-A, Firenze, 1845, p. 63-64.

ALTRE EDIZIONI
M. L. Gentile, Gli Annales Pisani di Bernardo Maragone, «Rerum Italicarum Scriptores», Zanichelli, Bologna, 1930, pp. 54-55.

SAN MINIATO NEGLI “ANNALI” DI BERNARDO MARAGONE 04/07


04/07 [anno 1172] – Dieta convocata a S. Genesio da Cristiano di Magonza.


[anno 1172] «A. D. MCLXXII, mense januarii. Cristianus Maghentinus archiepiscopus, legatus in Italiam, rogatu et suasione et precibus Lucensium et Ianuensium ll , de Alemania venit Ianuam et deinde venit Lucam. Postea tertio nonas Februarii, venit Pisas, ibique magniiice receptus est, deinde ad Burgum Sancti Genesii perrexit, convocatis et coadunatis ibidem Consulibus Pisanorum et Florentie et Lucensium et Ianuensium, petiit ab eis ut totam discordiam que inter eos erat in eum sine omni conditione ponerent, et captivos quos habebant ei darent. Lucenses et Ianuenses in iamdictum legatum totam discordiam sine omni conditione posuerunt et iuraverunt. Pisani vero de captivis ei sine conditione dandis, consilium postulaverunt, et ipse XX dierum indutias pro consilio ei tribuit. Consilio habito a Pisanis de non dandis ei captivis sine pace, iam fatus Cristianus in generali curia contentioneque Pisanos disbannivit et diffidavit, et privilegia monete, et Sardinee insule et omnia previlegia Pisanorum cassavit, sicut potuit. Interea homines de castro Sancti Miniati iuraverunt Florentinos et Pisanos adiuvare et cum eis semper esse, salva fidelitate Imperatoris».

Bernardi Maragonis, Vetus Chronicon Pisanum, in F. Bonaini (a cura di), Delle Istorie Pisane libri XVI, «Archivio Storico Italiano», Serie I, Vol. VI, parte II-A, Firenze, 1845, pp. 62-63.

ALTRE EDIZIONI
M. L. Gentile, Gli Annales Pisani di Bernardo Maragone, «Rerum Italicarum Scriptores», Zanichelli, Bologna, 1930, pp. 54-55.

SAN MINIATO NEGLI “ANNALI” DI BERNARDO MARAGONE 03/07


03/07 [anno 1164] – Ancora sull'assemblea di S. Genesio.


[anno 1164] «A. D. MCLXV. Octavianus, qui vocabatur papa Victor, Lucane civitati xn Kal. Madii mortuus est. Hoc audiente cancellano, Lucana ivit festinanter et cum cardinalibus ipsius Victoris secundo die elegit Guidonem Cremonensem in papam, qui postea vocatus est Pasqualis papa, cui Cancellarius, omnes Lucenses clericos et laicos in comuni parlamento sub sacramento obedire et pro papa catholico eum tenere precepit. Et sic reversus est ad Burgum Sancti Genesii, ubi fuerunt Consules omnium civitatum Tuscie, comites et varvassores, et Pisanorum legati, scilicet Rainerius Gaitani Consul, cum Bernardo Maragone; ubi cancellarius cum magno amore VI nonas Madii dedit Gualdanum teutonicum et comitem Vulterranorum iam dicto Rainerio, Pisanorum Consuli, ut iret cum eo per totum comitatum pisanum».

Bernardi Maragonis, Vetus Chronicon Pisanum, in F. Bonaini (a cura di), Delle Istorie Pisane libri XVI, «Archivio Storico Italiano», Serie I, Vol. VI, parte II-A, Firenze, 1845, p. 35.

ALTRE EDIZIONI
M. L. Gentile, Gli Annales Pisani di Bernardo Maragone, «Rerum Italicarum Scriptores», Zanichelli, Bologna, 1930, p. 31-32.

SAN MINIATO NEGLI “ANNALI” DI BERNARDO MARAGONE 02/07


02/07 [anno 1164] – Assemblea del Vicario Rainaldo a S. Genesio.


[anno 1164] «A. D. MCLXV. Indictione XII. Pisani Consules ad Imperatorem Fredericum quatuor legationes honorifice miserunt. In una Rainerius Gaitani Consul legatus, cum Lamberto quondam Lamfranci et Bulgarino et Sigerio iuris peritis, fuit, quos Imperator honorifice recepit. Qui legati voluntatem Imperatoris cognoscentes, ipsum ut Pisas veniret devotissime invitaverunt. Pisani vero adventum Imperatoris considerantes, se ad illum recipiendum preparaverunt; qui impedimento intirmitatis venire non potuit, sed cancellarium suum cum quibusdam principibus Pisas reduxit. Pisani cum honore, tertio idus Aprilis, qui fuit sabbato sancto, receperunt. Archiepiscopus vero cum clericis, quia Sacrum crisma pape Victoris pro faciendo baptismum non recipit, baptismum eo anno in Pasca Resurrectionis non fuit celebratum. Postea vero cum amore civitatis ad burgum Sancti Genesii perrexit. Predicti Consules X galeas eo anno fecerunt, et quattuor dermones, pro equis portandis in exercitu Imperatoris, facere inceperunt, et XVI galeas prò guardia maris armaverunt, et alveum Ausaris fluminis ampli avere, et ipsum profundiorem fecerunt, et omnia ordinamenta civitatis honorifice complevere».

Bernardi Maragonis, Vetus Chronicon Pisanum, in F. Bonaini (a cura di), Delle Istorie Pisane libri XVI, «Archivio Storico Italiano», Serie I, Vol. VI, parte II-A, Firenze, 1845, pp. 34-35.

ALTRE EDIZIONI
M. L. Gentile, Gli Annales Pisani di Bernardo Maragone, «Rerum Italicarum Scriptores», Zanichelli, Bologna, 1930, p. 31.

SAN MINIATO NEGLI “ANNALI” DI BERNARDO MARAGONE 01/07


01/07 [anno 1160] – Dieta di Guelfo VI a S. Genesio.


[anno 1160] «A. D. MCLX. In Dominica die palmarum, que fuit decimotertio kal. Aprilis, Guelfus dux Spoleti, marchio Tuscie, venit apud Burgum Sancti Genesii; et ibi fuerunt Consules Pisani, cum comite Gerardo et cum archiepiscopo Villano Pisane Ecclesie S. Marie; quem dux super omnes episcopos et laicos Italie recepit, et Consilio suo credidit; et fuerunt ibi Consules Pistorienses et Senenses, et comes Guido tunc puer, et Comes Ildebrandinus et Consules Lucenses, Fiorentini, et Capitanei, et Varvassores multi, et ibi fecit magnum parlamentum, et quesivit fidelitatem omnibus civitatibus et comitibus, et omnibus illis qui aliquod de Marca detinebant. Comes Guido ei per suos fideles prius fidelitatem iuravit, deinde ceteri comites et Senenses. Pisani vero et Pistorienses, Lucenses et Fiorentini invitaverunt eum ut veniret ad civitatem, et pasca cum eis celebraret, et facerent ei securitatem sicut antee cessorum marchionum consuetudo fuerat. Interea, die tertio, Lucenses et Fiorentina in discordiam cum comite Guidone devenerunt, et ad domum eius cum armìs insultum fecerunt, et nisi comes Guido, rune puer, ad pedes ducis fugisset, eum interfecissent. Pisani vero hec audientes, bellum magnum contra Lucenses et Florentinos pro adiuvando comite fecerunt, et honorem magnum inde habuerunt; de quo bello mortuus est nobilis Florentinus Iacob quondam Berlingerii. De quo bello Lucenses in magnam tristitiam excitati sunt, et omnes suos contra Pisanos bandierunt. Pisani, hoc audientes, cum omnibus suis Pisas reversi sunt. Post hec, die Sabbati Sancto qui fuit VII kal. Aprilis, ducem Guelfum cum magno honore et triumpho et processione Pisani, et iam dictus archiepiscopi, receperunt, de quo Lucenses in magnam devenere tristitiam, et Pisani securitatem et fidelitatem fecerunt; et dux Pisanis iuravit salvare homines Pisanos in personis et havere, et si pro adiutorio et Consilio vel facto ipsi duci prestando in guerram devenirent, usque ad pacem, viribus quibus potest, adiuvare et defendere. Et sic a Pisana ci vitate cum maximo amore et honore, pridie kal. Aprilis, recessit, ad Sanctum Genesium remeavit, pro fidelitate recipienda ab aliis civitatibus et fidelibus Marchie, omnesque civitates pro honore a Pisanis ei collato, et timore, fidelitatem et honorem ei fecerunt».

Bernardi Maragonis, Vetus Chronicon Pisanum, in F. Bonaini (a cura di), Delle Istorie Pisane libri XVI, «Archivio Storico Italiano», Serie I, Vol. VI, parte II-A, Firenze, 1845, pp. 21-22.

ALTRE EDIZIONI
M. L. Gentile, Gli Annales Pisani di Bernardo Maragone, «Rerum Italicarum Scriptores», Zanichelli, Bologna, 1930, pp. 19-20.

giovedì 9 gennaio 2014

APSM-ADIA-06D-002 STRADA BASSOMEDIEVALE PONTE A ELSA

APSM-ADIA-06D-002 
STRADA BASSOMEDIEVALE PONTE A ELSA


SCHEDA SINTETICA
Oggetto: Selciato stradale
Epoca: Basso medioevo (XI-XV secolo)
Rinvenimento: 2008
Località: San Miniato, fraz. Ponte a Elsa, via Nazionale
Collocazione: -
Id: APSM-ADIA-06D-002

VAI ALLA MAPPA DELL'ATLANTE DELLE AREE DI INTERESSE ARCHEOLOGICO ↗

DESCRIZIONE SINTETICA
Durante i lavori per la posa in opera di una tubazione dell'acquedotto all'interno del centro abitato di Ponte a Elsa, al di sotto di via Nazionale, è stato rinvenuto il selciato di una strada medievale, datata dagli archeologi all'XI secolo circa. La strada fu poi ampliata, venne creata una vera e propria massicciata fra il '700 e l'800, per poi diventare l'odierna via Nazionale. Lungo questo allineamento stradale è stata rinvenuta anche una fornace di epoca romana poi riutilizzata nel basso medioevo [VEDI APSM-ADIA-04B-016 FORNACE EPOCA ROMANA PONTE A ELSA].



BIBLIOGRAFIA
- F. Cantini (a cura di), Archeologia dei manufatti stradali tra medioevo ed età contemporanea: lo scavo in località Ponte a Elsa (San Miniato, PI), in G. Ciampoltrini (a cura di), Peccioli e la Valdera dal Medioevo all'Ottocento. Itinerari archeologici fra Pisa e Volterra, Atti della giornata di Studi del 18 aprile 2009, Peccioli, Centro Polivalente, Museo Archeologico di Peccioli, PeccioliPer, Pacini Editore, Pisa, 2010, pp. 97-110: 98-100.
- F. Fiumalbi, La via Francigena e la viabilità nel territorio sanminiatese in epoca medievale. Nuovi spunti di ricerca, in Bollettino dell'Accademia degli Euteleti della Città di San Miniato, n. 79, 2012, pp. 382, 394.

 

APSM-ADIA-04B-016 FORNACE EPOCA ROMANA PONTE A ELSA

APSM-ADIA-04B-016
FORNACE EPOCA ROMANA PERIODO IMPERIALE, PONTE A ELSA


SCHEDA SINTETICA
Oggetto: Resti di fornace
Epoca: Romana, periodo Imperiale
Rinvenimento: 2008
Località: San Miniato, fraz. Ponte a Elsa, via Nazionale
Collocazione: -
Id: APSM-ADIA-04B-016

VAI ALLA MAPPA DELL'ATLANTE DELLE AREE DI INTERESSE ARCHEOLOGICO ↗

DESCRIZIONE SINTETICA
Durante i lavori per la posa in opera di una tubazione dell'acquedotto all'interno del centro abitato di Ponte a Elsa sono stati rinvenuti i resti di una fornace attiva fin dall'epoca romana. La struttura, una volta abbandonata, fu poi restaurata e nuovamente utilizzata in epoca basso medievale, per poi essere coperta dal manto stradale probabilmente attorno al XVI secolo.


BIBLIOGRAFIA
- F. Cantini (a cura di), Archeologia dei manufatti stradali tra medioevo ed età contemporanea: lo scavo in località Ponte a Elsa (San Miniato, PI), in G. Ciampoltrini (a cura di), Peccioli e la Valdera dal Medioevo all'Ottocento. Itinerari archeologici fra Pisa e Volterra, Atti della giornata di Studi del 18 aprile 2009, Peccioli, Centro Polivalente, Museo Archeologico di Peccioli, PeccioliPer, Pacini Editore, Pisa, 2010, pp. 97-110: 101-103.
- F. Fiumalbi, La via Francigena e la viabilità nel territorio sanminiatese in epoca medievale. Nuovi spunti di ricerca, in Bollettino dell'Accademia degli Euteleti della Città di San Miniato, n. 79, 2012, pp. 382, 394.

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...